Echte liefde

Als ze binnenstapt, kijkt ze de zaak rond. Fijn dat het zo druk is, want dan zijn er meer getuigen. Ziet iedereen dit wel even goed? Hallo? Letten we allemaal even op? Dít is namelijk pure liefde wat er binnenstapt en ze kijkt trots naar de jongen die haar voorging. Hebben we dit allemaal goed opgeslagen? Hij gaat met Haar een patatje eten. Dat doet hij niet zomaar, natuurlijk. Je gaat niet met ieder willekeurig grietje uit eten. Ja, uit eten, ja, dat is het toch?
De jongen wappert zonder haar aan te kijken met z’n hand eerst in haar richting en dan naar de formica tafeltjes. Ik zie haar denken: ‘Wat een ridder. Ik mag vast lekker gaan zitten terwijl hij bestelt.’ Stralend neemt ze plaats op een van de skailederen bankjes. Ze doet haar jas uit, voelt met twee handen even aan haar rode wangen, frummelt wat aan rokje en bloesje en gaat vervolgens zwijmelend naar haar held zitten staren.
Na een paar minuten komt de jongen naast haar zitten. Schichtig om zich heen kijkend schuift hij een dienblad vol patat en burgers op het tafeltje. ‘Lekker zeg, hm, ik had echt trek,’ kirt het meisje en ze kijkt hem afwachtend aan. Hij reageert niet. Zijn jas houdt hij aan en hij trekt zijn hoofd zover terug tussen z’n schouders dat hij eruitziet als een schildpad in nood. Zijn hoofd verdwijnt bijna geheel in het geweld van zijn gigantische kraag en met bont afgezette capuchon. Het stukje gezicht dat nog zichtbaar had kunnen zijn gaat schuil achter de klep van zijn pet.
Enigszins aarzelend begint ze te eten. Hij trekt zijn Iphone uit z’n broekzak en begint daarop god-weet-wat te doen. Af en toe graait hij zonder te kijken richting zijn patat. Zij kijkt voorzichtig opzij. Dit was niet echt wat ze zich had voorgesteld bij ‘samen eten’. ‘Ga je nog wat doen vanavond?’ vraagt ze geforceerd opgewekt.
Er stijgt wat ondefinieerbaar geknor op uit de capuchon.
‘Oh, echt?’ roept ze enthousiast, alsof hij werkelijk antwoord heeft gegeven. ‘Gezellig.’ De capuchon bromt. ‘Oh,’ zegt ze, ‘okee, dan blijf ik wel thuis. Ik heb toch nog huiswerk.’ Nu volgt er helemaal niks meer.
Op wonderlijke wijze, want zonder te kijken, heeft hij het gepresteerd patat én burger op te eten. Met een nog voor driekwart gevulde bak patat voor zich, zit het meisje licht ontgoocheld uit het raam te staren. Na wat gemompel vanonder de pet begint ze ineens snel haar patat te eten. Ze zucht. Rommelt dan wat in haar handtas. Pakt haar Blackberry en begint daar dan maar mee te spelen. Ze kijkt nog een keer de zaak rond en vangt een paar meewarige blikken. We hebben het allemaal gezien, die echte liefde.