De ontmoeting

Voordat er getrouwd gaat worden, moet je eerst nog even het mens van je dromen vinden. Gelukkig kan dat tegenwoordig op allerlei manieren. Zo kun je speeddatend dertig huwelijkskandidaten in een uur ontmoeten, en ook internetdaten kent de laatste jaren een nietsontziende opmars. Lange tijd droeg dat een taboe met zich mee. Koppels die elkaar via een datingsite hebben leren kennen, kwamen daar vaak pas na lang doorvragen en enige dreiging voor uit. Ze vreesden de vraag waar en hoe ze elkaar hebben ontmoet. Als hij dan toch viel, werd er vaak wat ongemakkelijk op de stoel geschuifeld. Een lichte blos trok over de wangen.
‘Ehm, tja’ kuchte dan de een.
‘Het is misschien niet zo heel spannend ofzo,’ mompelde de ander.
‘Dat maakt toch niet uit, joh!’ riep het gehoor enthousiast.
Het koppel keek elkaar hulpeloos aan.
‘Nouja, ik had me dus voor de gein ‘ns een keer ingeschreven op zo’n site, weet je wel,’ bekende hij schoorvoetend.
‘Tja, en heel grappig: ik dus ook,’ vulde zij aan.
Het publiek wisselde een paar nauwelijks waarneembare blikken.
‘Dus ik zag haar foto, en die was leuk!’ zei hij. ‘Maar het ging me natuurlijk vooral om de tekst die erbij stond,’ haastte hij zich te zeggen.
‘Dus hij mailde, en ik mailde terug, en toen hij weer, en het klikte gewoon zó goed. En nou ja, nu zitten we dus hier hè,’ raffelde zij het geheel zichtbaar opgelucht af.
Het publiek bleef dan enigszins gedesillusioneerd stil. Wanneer het pijnlijk dreigde te worden, zei er eentje vergoelijkend: ‘Ja, dat kan natuurlijk ook hè. Nou, leuk.’ In rap tempo werden de glazen gevuld en begon er iemand over het weer.

Dat taboe is niet meer. Internetdaten is de normaalste zaak van de wereld geworden. Tegenwoordig heb je als stel eerder een probleem als je elkaar níet via internet hebt leren kennen. De digitale wereld is dé plek om je levenspartner uit te zoeken. Een ouderwetsche kroegontmoeting wordt langzamerhand iets voor dinosauriërs zonder computerskills. In de moderne huwelijksmarkt gaat het meer zo:
‘Hoe hebben jullie elkaar eigenlijk leren kennen?’ vraagt iemand dan.
‘We waren bij een concert en raakten aan de praat,’ zeg jij.
Je ziet de wenkbrauwen van je gesprekspartner licht trekken.
‘Hmhm,’ humt hij aarzelend, ‘en toen mailadressen uitgewisseld zeker?’
‘Nee,’ zegt je lief in alle onschuld, ‘wel telefoonnummers. En toen gebeld om een keer af te spreken.’
‘En na die eerste date volop mailen natuurlijk?’ probeert hij nog.
‘Eigenlijk niet, we hebben gewoon nog ‘ns afgesproken en tja, nu zitten we dus hier hè,’ besluit je jullie ontmoetingsgeschiedenis.
Even blijft het stil.
‘Ja, dat kan natuurlijk ook hè... Jij nog een wijntje?’
En tegen je lief: ‘Wat een rotweer hè?’